Leven van de moestuin

Mijn vader had vroeger een moestuin, waar ik nooit kwam. Ik had er geen interesse in. Wel herinner ik me de vele groenten die werden geoogst.
Samen met mijn vader, moeder en broer zaten we jaarlijks tuinbonen te doppen, sperziebonen te rijgen en meer van dat soort klusjes.
Mijn moeder zie ik nog zo staan met een grote pan vol met bieten. Die later in porties werden ingevroren.

Tuinbonen   Andijvie   

Mijn interesse kwam later. Vanaf het moment dat de kinderen schooltuinen kregen , begon mijn interesse te komen in het verbouwen van groenten. Uit de streek waar ik vandaan kom, had men geen schooltuinen.

Doordat ik ging helpen op de schooltuinen als vrijwilligster, kreeg ik een klein stukje grond, waarop ik voor mezelf mocht verbouwen. Het enthousiasme begon al flink te groeien. Met veel plezier hielp ik daar regelmatig.
Het vrijwilligerswerk werd op een gegeven moment iets te veel en ben daar toen gestopt.
Maar de consequentie was dat ik geen tuin meer had.
In onze achtertuin ben ik toen een stuk gras weg gaan spitten van 2 bij 4 meter. Daar ben ik een seizoen op gaan tuinen. Ja, maar 8 vierkante meter. Een klein prut stukje zou men denken. Maar toch, wat kan men daar veel op verbouwen. Als je maar een heel goed schema maakt en heel creatief te werk gaat.

Het enthousiasme werd steeds groter.
Het jaar daarna ben ik een tuintje gaan huren van de gemeente.
100 vierkante meter.
De watervoorziening is de sloot die rondom is gelegen en de nodige regentonnen. Er is geen elektriciteit aanwezig.
Gelukkig ligt deze tuin dicht bij ons huis. Dat is erg praktisch.

Het eerste wat ik daar wilde hebben was een lange kist die afsluitbaar was. Hierin kon ik mijn gereedschap dan veilig opbergen. Mijn vader die dol enthousiast was, heeft mij hierbij geholpen.
Dat jaar heb ik met eenvoudige middelen een heel leuk tuinseizoen gehad en een leuke opbrengst. Ik maakte toen gebruik van een platte bak, eenvoudige tentkassen en tunnels.
Ondertussen heb ik een afdakje gebouwd, om zelf te schuilen bij onverwachte regenbuien of om groenten onder te drogen.

Sinds  de winter 2012-2013 heb ik een kas van polycarbonaat (2,50m x 2,50m) die zijn voordelen al heeft bewezen.

Ondertussen is het alweer november 2017. Het seizoen zit er op.
Normaal gesproken stond ik al volop te spitten en te bemesten. Dit jaar loopt het anders.
De hoeveelheid werk wordt me teveel. Reuma.  Dit jaar had ik zelfs 150 vierkante meter grond.
Onze kinderen wonen niet meer thuis waardoor er minder verbouwd kan worden.
Maar het tuinieren zit in mijn bloed.
De oplossing is: De gehuurde grond van de gemeente opzeggen en bij huis kleinschalig tuinieren.
Dit jaar al een deel geprobeerd in potten. Dat ging uitstekend.
De minitomaten, kruiden, sla en andijvie doen het geweldig. In de potten ook minder last van slakken.
Omdat de schutting aan vernieuwing toe was, moesten de grote struiken ook verwijderd worden.
Hierdoor kwam er een stuk grond vrij van ruim 8 vierkante meter. Geweldig. Helemaal blij.
Dit stuk wordt volledig gewijd aan groente. In de voortuin staan alle kruiden en in de strook naast het huis enkele fruitstruiken.
Daarnaast wordt er geteeld in potten en houten bakken.
Ik verheug me op komend seizoen.